Το έργο Synthesis, μια νέα εικαστική επιτελεστική εγκατάσταση σε σύλληψη, σχεδιασμό και επιμέλεια της χορογράφου Τζένης Αργυρίου και του εικαστικού Βασίλη Γεροδήμου, έρχεται στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στις 29, 30 και 31 Οκτωβρίου 2021. Το έργο, ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ, παρουσιάζεται στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.

 Πάνω από 30 καλλιτέχνες από όλο το φάσμα των παραστατικών και των εικαστικών τεχνών με τη συμμετοχή σπουδαστών της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού της ΕΛΣ συμπράττουν στη δημιουργία ενός έργου μακράς διάρκειας που συσχετίζει τις περίπλοκες διαδικασίες του εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα με την ίδια τη δημιουργία ενός πολυσύνθετου συλλογικού καλλιτεχνικού εγχειρήματος.

 To έργο δημιουργήθηκε μέσα από ιστορική και καλλιτεχνική έρευνα πολλών μηνών, παρουσιάζεται στη διάρκεια των τριών ημερών που παραπέμπουν εννοιολογικά στα τρία στάδια της Επανάστασης (μέθη του αρχικού ξεσπάσματος, εσωστρέφεια των επόμενων χρόνων, «κόπωση» της όψιμης περιόδου) και αποτελεί μια νέα ανοιχτού τύπου συλλογική «ανάγνωση» της επανάστασης.

Στη διάρκεια των τριών ημερών παρουσίασης του Synthesis στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, ο θεατής θα έχει τη δυνατότητα να κινηθεί μέσα στην εγκατάσταση, να παρακολουθήσει από διαφορετικές γωνίες θέασης διαφορετικές προσεγγίσεις, να καθορίσει τον χρόνο παραμονής του, να κάνει τη δική του σύνθεση και εντέλει να βιώσει θραύσματα της Επανάστασης στο «εδώ και τώρα».

 Οι ώρες εισόδου κοινού στο Synthesis έχουν ως εξής: 19.30 (Παρασκευή), 12.00, 16.00, 19.30 (Σάββατο), 12.00, 16.00 (Κυριακή). H κάθε ζώνη παρουσίασης του έργου διαρκεί περίπου τρεις ώρες.

Η παραγωγή υλοποιείται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) [www.SNF.org] για τη δημιουργία του επετειακού προγράμματος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Το έργο Synthesis είναι μια εικαστική επιτελεστική εγκατάσταση μακράς διάρκειας (περφόρμανς-εγκατάσταση) που καταπιάνεται με την πολυσύνθετη έννοια της Επανάστασης. Οι περίπλοκες συνθήκες της οργάνωσης και διεξαγωγής της Επανάστασης, συμφωνίες, συνεργασίες, αντιφάσεις, ρήξεις, ανατροπές, αβεβαιότητες και υπερβάσεις, συσχετίζονται με τη δημιουργία ενός πολυσύνθετου συλλογικού καλλιτεχνικού εγχειρήματος, μιας παρτιτούρας που εμπλέκει συντελεστές από τις εικαστικές, τις παραστατικές τέχνες και τις κοινωνικές επιστήμες.

Η μεταμόρφωση της Εναλλακτικής Σκηνής σε χώρο εργοταξίου, όπου τα όρια μεταξύ «παρασκηνίου» και «προσκηνίου» γίνονται διαπερατά, αναδεικνύει τη σημασία των αόρατων σταδίων της καλλιτεχνικής έρευνας, τα οποία δεν ακολουθούν μια αυστηρά γραμμική πορεία, ώστε να μετακινηθούμε από μια μονοδιάστατη, στατική και διδακτική αφήγηση της Ελληνικής Επανάστασης σε μια προσωπική, πολλαπλή και εμβυθιστική ανάγνωσή της.

Οι επιμελητές, στην αρχική σύλληψη του έργου τον Οκτώβριο του 2020, συμπεριέλαβαν μια μεγάλη ομάδα συντελεστών από διαφορετικούς καλλιτεχνικούς χώρους και επιστημονικά πεδία. Έτσι, συστάθηκε μια «ομάδα ανάγνωσης» που βασίστηκε σε μια συλλογική διαδικασία ιστορικής και καλλιτεχνικής έρευνας η οποία ξεκίνησε με μια σειρά συζητήσεων όπου ιστορικοί και ερευνητές παρουσίασαν αρχεία, τεκμήρια, επιστολές, ποιήματα, γκραβούρες κλπ., αναδεικνύοντας διαφορετικές πλευρές της Ελληνικής Επανάστασης και θέτοντας ένα πλήθος ερωτημάτων (καθημερινή ζωή, οικονομική διαχείριση, διαφθορά, ταυτότητα κλπ.).

Με πρωταρχική συνθήκη την αδυναμία να «εξαντλήσουμε» την ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, οι συντελεστές οικειοποιήθηκαν κάποια κομμάτια από αυτές τις προτεινόμενες πηγές και ανέλαβαν να δημιουργήσουν ένα ή περισσότερα «θραύσματα», δηλαδή αποσπασματικές αφηγήσεις που συνθέτουν τη δική τους εικόνα χωρίς να ακολουθούν μια κοινή λογική ή μέθοδο.

Όλα αυτά τα διαφορετικά κομμάτια της δημιουργίας συντίθενται σε ένα μεγαλύτερο «σκορ» (score), ή παρτιτούρα, που ενεργοποιείται με τους συντελεστές να υπερβαίνουν τα όρια της πρακτικής τους και να συμμετέχουν στο σύνολο των δράσεων, ανεξάρτητα από την ιδιότητά τους, δημιουργώντας μια ανοιχτού τύπου συλλογική ανάγνωση της Επανάστασης.

Αυτή η παρτιτούρα ενσωματώνει την εικαστική εγκατάσταση και την περφόρμανς μεγάλης διάρκειας σε νέο συλλογικό σώμα που «απελευθερώνει» ιστορικά τους καλλιτέχνες από αυστηρές καλλιτεχνικές συμβάσεις. Με τη σειρά του, ο θεατής καλείται να παρακολουθήσει από διαφορετικές γωνίες θέασης, να καθορίσει τον χρόνο παραμονής του και εντέλει να κάνει τη δική του σύνθεση.

Στο Synthesis, η συνεχής μεταμόρφωση της εγκατάστασης ορίζει το έργο όχι μόνο χωρικά, δηλαδή ως προς τον χώρο ενεργοποίησης των επιτελεστικών θραυσμάτων, αλλά και από την άποψη της χρονικότητάς του. Χρονικά, αυτή η διαδικασία παραπέμπει σε τρία στάδια τα οποία αντιστοιχούν στις τρεις ημέρες που παρουσιάζεται το Synthesis στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ: η πρώτη μέρα αποδίδει τη μέθη του αρχικού *ξεσπάσματος της Επανάστασης, η δεύτερη εξετάζει την εσωστρέφεια των επόμενων χρόνων και η τρίτη μας οδηγεί στην «κόπωση» της όψιμης περιόδου. Όσοι συμμετέχουν στο Synthesis δεν παρουσιάζονται ως μεμονωμένοι ήρωες απογυμνωμένοι από αμφιβολίες, επιθυμίες και ανάγκες, αλλά περνούν μέσα από διάφορα στάδια.

Τέλος, η ίδια η δομή της εγκατάστασης αποτελείται από θραύσματα, κομμάτια σκηνικών που έχουν χρησιμοποιηθεί σε παραγωγές όπερας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο παρελθόν και, μέσα από αυτή τη χειρονομία, αποκτούν μια νέα ταυτότητα. Κάτω από διαφορετικές παραμέτρους, οι Έλληνες αγωνιστές χρησιμοποιούν επίσης υλικά που βρίσκουν γύρω τους για να φτιάξουν αυτοσχέδια όπλα και σημαίες. Μάλιστα, τα κύρια χρώματα της εγκατάστασης παραπέμπουν στις πρώτες σημαίες των επαναστατών. Η «ανασκαφή» των υλικών από την αποθήκη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής δείχνει μια πρόθεση ενδοσκόπησης και επαναδιαπραγμάτευσης της ταυτότητάς μας και του συστήματος στο οποίο δρούμε, αντιλαμβανόμενοι ότι οποιαδήποτε προσπάθεια δημιουργίας και αφήγησης εξαρτάται από την «υλικότητα» που έχουμε στη διάθεσή μας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία παραγωγής του Synthesis μπορείτε να επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα του έργου στο https://synthesis21.gr η οποία περιλαμβάνει συνεντεύξεις, ηχητικά αποσπάσματα, βίντεο, καθώς και φωτογραφίες με το ψηφιακό αποτύπωμα της ιστορικής και καλλιτεχνικής έρευνας. 

Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2010) και στη Σχολή Μαρμαρογλυπτικής της Τήνου (ΠΕΣΚΤΠΤ, 2005). Από το 2015, είναι μέλος της καλλιτεχνικής εταιρείας Άμορφη. Η πλειονότητα της δουλειάς του αποτελείται από γλυπτά και μεγάλης κλίμακας in situ εγκαταστάσεις. Έχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις: Stellen (Eleftheria Tseliou Gallery, 2020), Hiatus (Eleftheria Tseliou Gallery, 2017) και Horizontal / Vertical (Mare Gallery, 2015), και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις καθώς και άλλα διατομεακά έργα. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει επιμεληθεί σκηνικά για παραστάσεις όπως ΑΝΩΝΥΜΟ της Τζένης Αργυρίου (Στέγη Ιδρύματος Ωνάση), Rapidly Becoming του Συνδέσμου Χορού (Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου), Transforming Me της Μέντης Μέγα (5η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης), Mothers της Ίριδας Καραγιάν (Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου) κ.ά. Σε συνεργασία με τη χορογράφο Τζένη Αργυρίου έχουν συν-δημιουργήσει έργα που διερευνούν τον ενεργό διάλογο ανάμεσα στις εικαστικές και τις παραστατικές τέχνες, όπως Αποθέματα: Inventory (Ελευσίνα 2023 – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης), Stigmiographies (Γρεβενά), Face to Phase (ΑΣΚΤ) και Memorandum (Μασσαλία-Προβηγκία 2013 – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, Γαλλία).

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1977. Ανεξάρτητη χορογράφος. Απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση (Νέα Υόρκη) και ιδρυτικό μέλος της καλλιτεχνικής εταιρείας Άμορφη. Για περισσότερα από 15 χρόνια, το ενδιαφέρον της για την εμπλοκή των παραστατικών τεχνών με τις νέες τεχνολογίες και άλλες καλλιτεχνικές φόρμες την οδήγησε στον σχεδιασμό και την υλοποίηση πολυάριθμων χορογραφικών έργων, πολυμεσικών εγκαταστάσεων και in situ παρεμβάσεων που βασίζονται στην ιστορία και την κοινότητα του εκάστοτε τόπου. Η συνεργασία είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ερευνητικής της πρακτικής και πολλά της έργα είναι σε συν-δημιουργία με άλλους καλλιτέχνες. Πρόσφατα, επέστρεψε στο «αναλογικό» σώμα και την ενδυνάμωση των συλλογικών φυσικών εμπειριών. Έργα της όπως τα Phrasis, Αποθέματα: Inventory, ΑΝΩΝΥΜΟ, Stigmiographies, Face to Phase, Untitled, Memorandum έχουν παρουσιαστεί μεταξύ άλλων στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, το φεστιβάλ Rencontres chorégraphiques internationales de Seine-Saint-Denis (Γαλλία), το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, το Διεθνές Φεστιβάλ Καλαμάτας, το SPRING Performing Arts Festival Utrecht (Ολλανδία), το MIR Festival, το ARC FOR DANCE FESTIVAL, το Μουσείο Μπενάκη, το Movement Research at Judson Church (ΗΠΑ) κ.α. Έχει προσκληθεί ως φιλοξενούμενη καλλιτέχνις για έρευνα από διεθνείς καλλιτεχνικούς φορείς και έχει λάβει στήριξη από: EU Culture 2000, Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ, Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν κ.ά.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Εργάζεται στην Ελλάδα και τη Γαλλία σαν σκηνοθέτρια και ηθοποιός. Το 2005 συνίδρυσε τη θεατρική ομάδα VASISTAS. Αναζητά σκηνικές φόρμες που στρέφονται προς την ποίηση, με έντονη χορικότητα και σωματικότητα, δημιουργώντας συχνά μουσικές χορογραφίες σε παρόντα χρόνο, με θέμα τον άνθρωπο και τον τρόπο που υπάρχει μέσα σε συγκεκριμένα κοινωνικά πλαίσια. Οι πιο πρόσφατες σκηνοθεσίες της ήταν οι Βάτραχοι του Αριστοφάνη (Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, 2021), το Νερό της Κολωνίας (Εθνικό Θέατρο, 2019/20) και η περφόρμανς No Man Is an Island Entire of Itself σε συνεργασία με το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (2020). Στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου έχει στο παρελθόν παρουσιάσει τις παραστάσεις Απολογίες 4 & 5 του Ευθύμη Φιλίππου (2016) και Spectacle (2011), για το οποίο η ομάδα VASISTAS έλαβε την Τιμητική Διάκριση Νέων Δημιουργών 2011 από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Χορού. Στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση έχει παρουσιάσει τα Αίματα του Ευθύμη Φιλίππου (2014) και τη Θεία κωμωδία του Δάντη (2017). Το 2013 τιμήθηκε με το Βραβείο Ελευθερία Σαπουντζή για το σκηνοθετικό και καλλιτεχνικό της έργο. Σπούδασε σκηνοθεσία και δραματουργία (Master 2) στο Πανεπιστήμιο της Προβηγκίας (Γαλλία) και υποκριτική στη Δραματική Σχολή Μορφές.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο. Σπούδασε θέατρο στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και στη σχολή DasArts του Άμστερνταμ (Ολλανδία). Έχει σκηνοθετήσει, μεταξύ άλλων, τις παραστάσεις Οι αναστατώσεις του οικότροφου Τέρλες, Γκιακ, Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι, Ο τυχερός στρατιώτης, Ορέστεια: Ευμενίδες, καθώς και τις πρωτότυπες περφόρμανς Η ταράτσα του αυτόχειρα, Από πρώτο χέρι: Μια παράσταση για τα καπνά, Όχι αθώος πια, Η ζωή δεν είναι εύκολο πράγμα, Έτσι κάνουν όλοι, Όλα όσα ξέρω για τον κόσμο, Το γήρας: Ένα χορικό, Παρ’ όλα αυτά: Εννέα μαρτυρίες γυναικών για τον καρκίνο. Έχει πραγματοποιήσει εργαστήρια υποκριτικής και περφόρμανς με επαγγελματίες και μη ηθοποιούς, διερευνώντας τις δυνατότητες και τις τεχνικές του θεάτρου ντοκουμέντου.

Η μικρού μήκους ταινία του Ο τελευταίος φακίρης κέρδισε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ της Δράμας το 2015. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του L (2012) παρουσιάστηκε στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ του Σάντανς (ΗΠΑ) και στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ του Ρόττερνταμ (Ολλανδία). Κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Μολοντίστ (Ουκρανία) το 2012 και ταξίδεψε σε πολλά διεθνή φεστιβάλ. Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Οίκτος (2018) επίσης διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ του Σάντανς και έκανε την ευρωπαϊκή της πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Ρόττερνταμ. Ο Οίκτος ταξίδεψε σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ με πολλές διακρίσεις όπως το βραβείο Fipresci στο Τορίνο (Ιταλία), το βραβείο καλύτερης ταινίας και καλύτερης σκηνοθεσίας στο διεθνές φεστιβάλ της Οδησσού (Ουκρανία) και ανακηρύχθηκε καλύτερη ταινία στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 2019. Η τρίτη του ταινία Όρνιθες (ή πως να γίνεις πουλί) έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Ρόττερνταμ.

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2000-2005). Το 2009 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Τμήμα Εικαστικών Τεχνών της ΑΣΚΤ. Είναι ιδρυτικό μέλος της εικαστικής ομάδας Under Construction (2008), με την οποία έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις, residencies και περφόρμανς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει παρουσιάσει δουλειά της σε δυο ατομικές εκθέσεις: From the Elbow to the Wrist (Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) στο Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, 2020), Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα (CAN Christina Androulidaki Gallery, Αθήνα, 2017). Έγινε fellow της ARTWORKS (4ο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών, Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις.

Γεννήθηκε στη Χίο. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Το 1995, με το πρόγραμμα Erasmus, σπούδασε στο Κολέγιο Τέχνης του Εδιμβούργου (Ηνωμένο Βασίλειο) και το 2000 αποφοίτησε με μεταπτυχιακό δίπλωμα στην οπτική επικοινωνία από το Πανεπιστήμιο του Κεντ (Ινστιτούτο Τέχνης και Σχεδίου του Κεντ, Ηνωμένο Βασίλειο). Έχει διενεργήσει 17 ατομικές εκθέσεις και συμμετάσχει σε 153 ομαδικές στην Ελλάδα και διεθνώς, μεταξύ των οποίων πέντε Μπιενάλε (Σαράγεβο, Τελ Αβίβ, Πράγα, Αθήνα και Κωνσταντινούπολη). Το διάστημα 2012/13 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Κόνκουκ στη Νότια Κορέα (KUB School of Design) ως επισκέπτης καθηγητής, ενώ από το 2002 έως το 2018 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Σπούδασε μουσική σύνθεση στη Μουσική Ακαδημία της Ουτρέχτης (Ολλανδία) με υποτροφία από το Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης. Είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Τεχνών Αρχαίας Ολυμπίας. Έχει διατελέσει Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου (2016-2019), Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας (2013-2016), Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας (2010-2013). Το 2006, του απονεμήθηκε από το Θεατρικό Μουσείο το βραβείο Δημήτρης Μητρόπουλος για τη μουσική του στο θέατρο. Διδάσκει Υποκριτική-Αυτοσχεδιασμό στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Έργα του έχουν παιχτεί σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και στις ΗΠΑ από διάφορα μουσικά σύνολα. Έχει συνθέσει μουσική για κινηματογράφο, θέατρο, μουσικό θέατρο. Έχει σκηνοθετήσει θέατρο, μουσικό θέατρο και όπερα σε Ελλάδα, Ολλανδία, Δανία.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Άρχισε να ασχολείται με τη μουσική σε ηλικία έξι ετών, ως μέλος της Παιδικής Χορωδίας Αγίας Τριάδος. Σε ηλικία εννέα ετών ξεκίνησε τις σπουδές του στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης στο βιολί και το τραγούδι. Υπήρξε μέλος πολλών συγκροτημάτων της πόλης, όπως Ποδηλάτες, Boomstate και Ευοί Ευάν. Το 1993 ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Σωκράτη Μάλαμα και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, τόσο σε ζωντανές εμφανίσεις όσο και στη δισκογραφία. Συνεργάστηκε με τον Γιάννη Αγγελάκα και τους Επισκέπτες. Συνεργάζεται επίσης με τον κιθαρίστα Μπάμπη Παπαδόπουλο. Από το 2005 έχει δημιουργήσει με τον κιθαρίστα Κώστα Παντέλη το ντουέτο Sancho 003, με το οποίο κυκλοφόρησαν δύο δίσκους (We Buy Gold, MUZGA). Το 2016 δημιούργησε το γκρουπ ΣΩΤΗΡΕΣ. Συμμετέχει σε περισσότερους από εκατό δίσκους σαν βιολιστής, ενορχηστρωτής και τραγουδιστής. Το 2019 κυκλοφόρησε με επιτυχία ο δίσκος με τίτλο Τα δεύτερα γιατί κουράστηκαν τα πρώτα σε δική του μουσική και στίχους του Θοδωρή Γκόνη. Έχει συνεργαστεί με τον Άρη Μπινιάρη στις παραστάσεις Ξύπνα Βασίλη (Εθνικό Θέατρο) και Χορός της φωτιάς (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά). Έχει γράψει μουσική για τη χορευτική ομάδα SineQuaNon, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ και για δεκάδες άλλες παραγωγές.

O Κωνσταντίνος Λουκάς Ρολάνδος Κυριάκος, γνωστότερος σαν Coti K., γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1966. Εμπλέκεται στην ηλεκτρονική μουσική σκηνή από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, ως μουσικός, μηχανικός ήχου, συνθέτης, installation artist και δισκογραφικός παραγωγός. Έχει γράψει μουσική και σχεδιάσει ήχο για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, για χοροθέατρο και οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις. Έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους οι Tuxedomoon, Στέρεο Νόβα, Δημήτρης Παπαϊωάννου, Γιώργος Λάνθιμος, Νίκος Βελιώτης, Μιχάλης Δέλτα, Γιάννης Αγγελάκας, Μπλέιν Ρέινινγκερ κ.ά. Από το 1992 μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει επτά δίσκους με το όνομα Coti και άλλους τρεις με το όνομα The Man From Managra.

Λυρική σοπράνο και συνθέτρια. Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ (Ολλανδία). Ως συνθέτρια, έχει γράψει μουσική για την 1η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη, την Όπερα του Νώυκαιλν Βερολίνου (Γερμανία) και το Φεστιβάλ Όπερας του Δημοτικού Θεάτρου της Ουτρέχτης (Ολλανδία), το Φεστιβάλ Συνθετών του Άμστερνταμ (Ολλανδία), το Nieuw Ensemble και το Atlas Ensemble, καθώς και το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής. Ως σοπράνο έχει ηχογραφήσει τα Ελληνικά τραγούδια του Σοστακόβιτς και έχει τραγουδήσει τον ρόλο της Τσέλιας στην όπερα Η επιβραβευμένη πίστη του Χάυντν. Επίσης ερμήνευσε τον ρόλο της Ιέρειας στην παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας Μάντρας του Βιμ Χέντερικς, την οποία και σκηνοθέτησε (Φεστιβάλ Όπερας Ρόττερνταμ, Ολλανδία, Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ). Εργάζεται ως ερευνητικό προσωπικό στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής της Γενεύης (Ελβετία).

Δανή χορεύτρια, χορογράφος και καλλιτεχνική διευθύντρια της εταιρείας Kitt Johnson X-act, από τις πιο αναγνωρισμένες καλλιτέχνιδες στη δανική σκηνή χορού και περφόρμανς. Εδώ και δεκαετίες, η πρωτοποριακή, οραματική προσέγγισή της στην τέχνη και οι εμβληματικές της εμφανίσεις μαγεύουν ακροατήρια σε όλο τον κόσμο. Η Τζόνσον είναι μινιμαλίστρια και πάθος της είναι το υποσυνείδητο. Σήμα κατατεθέν της είναι η σόλο περφόρμανς, αλλά το ρεπερτόριό της είναι ευρύ και περιλαμβάνει επίσης πολλά έργα συνόλου, σύγχρονο τσίρκο, site-specific έργα και παραγωγές σχεδιασμένες για παιδιά. Επίσης, διοργανώνει και επιμελείται φεστιβάλ περφόρμανς, όπως το site-specific φεστιβάλ MELLEMRUM και τη διεθνή μπιενάλε σύγχρονου τσίρκου Copenhagen Circus Arts Festival / C!CAF (Δανία). Βραβεύτηκε με το δανικό βραβείο Reumert ως χορεύτρια της χρονιάς 2015 για την ερμηνεία της στο POST NO BILLS, που επίσης της χάρισε την ίδια χρονιά μια από τις πιο έγκυρες υποτροφίες του Δανικού Ιδρύματος Τεχνών. Το 2018 έλαβε τιμητική δωρεά για το σύνολο του έργου της από το Δανικό Ίδρυμα Τεχνών, το 2019 το Βραβείο Ελπίδας από το Ινστιτούτο Λαϊκού Θεάτρου (Δανία) και τη σχολή Dell’Arte International (ΗΠΑ), και το 2020 το Τιμητικό Βραβείο από το Ίδρυμα Βίλχελμ Χάνσεν (Δανία).

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Σπούδασε χορογραφία / dance making στο Πανεπιστήμιο Τεχνών ArtEZ, Άρνεμ (Ολλανδία) και Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε Ελλάδα και εξωτερικό: Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Aerowaves 2019, documenta 14, ARC FOR DANCE FESTIVAL, Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Κύπρου, Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, MIRfestival, Φεστιβάλ Δημητρίων, ΚΘΒΕ, Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Χανίων – Dance Days, Θέατρο Απόλλων (Σύρος), Θέατρο Belisario, Μπουένος Άιρες (Αργεντινή), Θέατρο Labrade, Μαδρίτη (Ισπανία) κ.α. Η εκπαιδευτική της δράση χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία εκπαιδευτικών και καλλιτεχνικών προγραμμάτων όπως: BREAKING ART, εργαστήριο δημιουργικής συνεργασίας μεταξύ νέων χορογράφων και μουσικών – συνθετών, imPROject, έρευνα πάνω στον αυτοσχεδιασμό, playforPLACE, ερευνητικό πρόγραμμα πάνω στις παραστατικές τέχνες και τα μοντέλα καλλιτεχνικής συνεργασίας, που έχει πραγματοποιηθεί σε Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Αφρική και Ωκεανία. Διδάσκει χορογραφία και αυτοσχεδιασμό σε διεθνή κέντρα χορού, στούντιο χορού και επαγγελματικές σχολές. Είναι ιδρυτικό μέλος του διεθνούς καλλιτεχνικού δικτύου FINGERSIX και της FINGERSIX / Athens, και Aerowaves Twenty19 Artist.

Αριστούχος απόφοιτος της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού Ραλλού Μάνου και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Χορεύει και χορογραφεί για την ομάδα σύγχρονου χορού Creo, συμμετέχοντας σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ, φιλοξενίες, συμπόσια, συνέδρια και σεμινάρια. Διεξάγει την κινητική-χορευτική έρευνα Απόγειος από το 2014, ενώ είναι η εμπνεύστρια και ιδρύτρια του πολυδιάστατου εκπαιδευτικού προγράμματος για χορευτές και μαθητές δημόσιων δημοτικών σχολείων με τίτλο Σκυτάλη. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες και ακαδημαϊκούς από διάφορα πεδία. Χορογραφικές της δουλειές έχουν βραβευτεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ διδάσκει σύγχρονο χορό και θεωρία, αυτοσχεδιασμό, χορογραφία και εφαρμοσμένη ανατομία-κινησιολογία σε δύο επαγγελματικές σχολές χορού της Ελλάδας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Αποφοίτησε από την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και με υποτροφία του Ιδρύματος Κούλας Πράτσικα συνέχισε τις σπουδές της στη Νέα Υόρκη, όπου παρακολούθησε μαθήματα release technique και αυτοσχεδιασμού. Έχει χορέψει με τις ομάδες Τα Μήλα, Χορικά, 14η μέρα, Μετακίνηση, Σύγχρονη Χορευτική Έκφραση, Λάθος Κίνηση, Πέρσα Σταματοπούλου, Quasi Stellar, Griffon, Ομάδα Εδάφους, amorphy.org, Blitz, Lemurius, SineQuaNon, Ερμίρας Γκόρο, Τζένης Αργυρίου. Στο θέατρο έχει συν-σκηνοθετήσει τις παραστάσεις Μάκβεθ (με τον Γιώργο Γάλλο), Μανδραγόρας (με τον Παντελή Δεντάκη) και Η γυναίκα που κάθεται (με τον Δημήτρη Καραντζά). Ως ηθοποιός, έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις των έργων Guns, guns, guns της ομάδας Blitz και Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε (Λουίτζι Πιραντέλλο), Φαέθων (Δημήτρη Δημητριάδη) και Ρoμπ (Ευθύμη Φιλίππου) σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραντζά. Ως χορογράφος έχει συνεργαστεί με τους σκηνοθέτες Θοδωρή Αμπαζή, Όλια Λαζαρίδου, Άσπα Τομπούλη, Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, Τάσο Μπαντή, Αργύρη Ξάφη, Βασίλη Μαυρογεωργίου, Αργυρώ Χιώτη, Blitz, Σοφία Βγενοπούλου, Δημήτρη Καραντζά, Ιώ Βουλγαράκη, Αντώνη Αντωνόπουλο, Αντώνη Αντύπα, Γιάννη Χουβαρδά, Γεωργία Μαυραγάνη. Διδάσκει αυτοσχεδιασμό και σύνθεση στην Ανώτερη Επαγγελματική Ιδιωτική Σχολή Χορού Ακτίνα.

Είναι ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Δείγμα της δουλειάς της στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Το γεφύρι της Άρτας (σκηνοθ. Μαριάννα Κάλμπαρη, 2021), Ίσια δικαιώματα (σκηνοθ. Ελένη Γεωργοπούλου, 2016), Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας (σκηνοθ. Άρης Τρουπάκης, 2016), Ερωφίλη (σκηνοθ. Στρατής Πανούριος, 2016), Ο γάμος του Φίγκαρο (σκηνοθ. Στάθης Λιβαθινός, 2015), Ιλιάδα (σκηνοθ. Στάθης Λιβαθινός, 2013), Τρωάδες (σκηνοθ. Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, 2010), Ελένη (σκηνοθ. Γιάννης Παρασκευόπουλος, 2009), Αντιγόνη (σκηνοθ. Λευτέρης Βογιατζής, 2006). Επίσης, από το 2015 συμμετέχει στο μουσικό πολυφωνικό σχήμα Quintet-à-tête.

Είναι ηθοποιός που κατοικεί και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Χημικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και της Δραματικής Σχολής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Πάτρας. Έχει λάβει μέρος κυρίως σε θεατρικές παραστάσεις και δουλέψει με σκηνοθέτες όπως η Κατερίνα Ευαγγελάτου, Ελένη Ευθυμίου, Αντώνης Αντύπας κ.ά. Εμπλούτισε τις γνώσεις του στη μουσική με τη συμμετοχή του στη Σχολή Αναγεννησιακού Τραγουδιού Schola Cantorum υπό τη διεύθυνση του Ιάσονα Μαρμαρά. Έχει συμμετάσχει σε διαφημιστικά κλιπ και ταινίες μικρού μήκους, και λάβει μέρος στην ελληνική σειρά Παρουσιάστε σε σκηνοθεσία των Γιάννη Μπέζου και Μιχάλη Βογιατζάκη.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Εμπρός – Θέατρο Εργαστήριον (2009). Έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός με τους Δημήτρη Καραντζά, Γεωργία Μαυραγάνη, Γιάννη Μόσχο, Γιώργο Οικονόμου, Σοφία Βγενοπούλου, Θάνο Παπακωνσταντίνου, Θοδωρή Αμπαζή, Έλλη Παπακωνσταντίνου, Έκτορα Λυγίζο, Γιάννη Αναστασάκη, Ζωή Χατζηαντωνίου, Άρη Μπαλή, Γιώργο Βαλαή και Ανέστη Αζά, σε έργα που παρουσιάστηκαν σε Εθνικό Θέατρο, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, Φεστιβάλ Αθηνών, Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Θέατρο του Νέου Κόσμου, Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Θέατρο Μαξίμ Γκόρκι κ.α. Ως βοηθός σκηνοθέτη έχει συνεργαστεί με τους Γιάννη Μόσχο, Δημήτρη Καραντζά, Γεωργία Μαυραγάνη και Γιώργο Οικονόμου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1996. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εργαστεί στο Εθνικό Θέατρο, στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, στο Scrow Theatre. Έχει συνεργαστεί με τους Έκτορα Λυγίζο, Γιάννη Κακλέα, Στάθη Λιβαθινό, Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Γιάννη Νταλιάνη, Σοφία Βγενοπούλου, Δημήτρη Καραντζά, Μπόρις Νίκιτιν.

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1972. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Εμπρός (Θεατρικός Οργανισμός Μορφές). Έχει συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις όπως Οθέλλος (σκηνοθ. Αιμίλιος Χειλάκης), Μολιέρος (σκηνοθ. Στάθης Λιβαθινός), Η κυρία του Μαξίμ (σκηνοθ. Θωμάς Μοσχόπουλος), Του Κουτρούλη ο γάμος (σκηνοθ. Σμαράγδα Καρύδη), Αγαμέμνων (σκηνοθ. Iώ Βουλγαράκη), Ο άνθρωπος που γελά (σκηνοθ. Θοδωρής Αμπαζής), Τζάσμιν (σκηνοθ. Σταμάτης Φασουλής), Τριστάνος (σκηνοθ. Μαρία Μαγκανάρη), Πενθεσίλεια (σκηνοθ. Παντελής Δεντάκης), Πλούτος (σκηνοθ. Νικίτα Μιλιβόγεβιτς), Οπερέττα (σκηνοθ. Νίκος Καραθάνος), Δαιμονισμένοι (σκηνοθ. Θοδωρής Αμπαζής), Ο Κατάθλας (σκηνοθ. Μιχάλης Γιγιντής), Τρεις Αδελφές (σκηνοθ. Δημήτρη Τάρλοου), Ο Μαδαφάκας με το καπέλο (σκηνοθ. Θάνος Τοκάκης), Θάλαμος αρ. 6 (σκηνοθ. Γιολάντα Μαρκοπούλου), Ο κύκλος με την κιμωλία (σκηνοθ. Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης), Η άφιξη (σκηνοθ. Ζωή Χατζηαντωνίου), Φιλοκτήτης (σκηνοθ. Κώστας Φιλίππογλου), Οιδίπους τύραννος (σκηνοθ. Τσέζαρις Γκραουζίνις), Ποιος είναι ο κύριος Κέλερμαν και γιατί λέει αυτά τα φοβερά πράγματα για μένα (σκηνοθ. Μιχαήλ Μαρμαρινός), Αντιγόνη (σκηνοθ. Λευτέρης Βογιατζής), Ο μισάνθρωπος, Ο Ιάκωβος και ο αφέντης του, Liebestod, Κοίτα με, Σοφολογιότατες (σκηνοθ. Θοδωρής Αμπαζής), Παρθενώνας, Άμλετ (Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων), Ο Περλιμπλίν και η Μπελίσα (σκηνοθ. Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος), Ο επιθεωρητής, Ο έμπορος της Βενετίας (σκηνοθ. Σπύρος Ευαγγελάτος) κ.ά. Έχει συμμετάσχει στις κινηματογραφικές ταινίες Ακαδημία Πλάτωνος (σκηνοθ. Φίλιππος Τσίτος), Η κληρονόμος (σκηνοθ. Παναγιώτης Φαφούτης), Γκίνες (σκηνοθ. Αλέξης Καρδαράς) κ.ά. και στις τηλεοπτικές παραγωγές Η οικογένεια βλάπτει, Άμυνα ζώνης, Διά ταύτα, Η κατάλληλη στιγμή κ.ά.

Είναι αριστούχος απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης. Εργάζεται ως επαγγελματίας χορεύτρια ενώ παράλληλα διδάσκει σύγχρονο χορό και αυτοσχεδιασμό στην Aνώτερη Επαγγελματική Ιδιωτική Σχολή Χορού Ακτίνα. Έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων με χορογράφους όπως οι Λίντα Καπετανέα και Γιόζεφ Φρούτσεκ, Χρήστος Παπαδόπουλος, Ερμίρα Γκόρο, Χάννες Λάνγκολφ, Τζένη Αργυρίου, Κατ Βάλαστουρ, Κυριακή Νασιούλα και Αργύρης Αγγελή, Πατρίσια Απέργη, Μίνα Ανανιάδου, Χρήστος Ξυραφάκης, Άντυ Τζούμα και Άντον Λάτσκυ, δίνοντας παραστάσεις σε φεστιβάλ χορού στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Είναι απόφοιτος του Μεταπτυχιακού Τμήματος Χορού του Πανεπιστημίου Paris 8 (Vincennes – Saint-Denis, Γαλλία) και του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ως χορευτής και περφόρμερ έχει συνεργαστεί στο εξωτερικό με τους Gerard & Kelly και Ολιβιέ Μαργκερίτ, έχει λάβει μέρος στις Μπιενάλε του Μονάχου (Γερμανία), της Λυόν (Γαλλία) και του Μπέρμιγχαμ (Ηνωμένο Βασίλειο), και έχει συνεργαστεί με τα κέντρα τεχνών Ζωρζ Πομπιντού (Γαλλία), Hellerau (Γερμανία), The Place (Ηνωμένο Βασίλειο), Mercat de les Flors (Ισπανία) κ.α. Στην Ελλάδα, έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τους χορογράφους Πατρίσια Απέργη, Τζένη Αργυρίου, Mαριέλα Νέστορα και, στο θέατρο, με τους Αργύρη Πανταζάρα, Κίρκη Καραλή, Ελένη Ευθυμίου, Λίλλυ Μελεμέ, Λευτέρη Βενιάδη κ.ά. Έχει παρουσιάσει τις χορογραφίες Tonight and Every Night στα πλαίσια του ARC FOR DANCE FESTIVAL (2020) και το The Diving Horse and Other Mythologies στο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων 8 στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση (2021).

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. H πρακτική του εμπλέκει τον θεατή σε ένα σύστημα που συμπεριλαμβάνει το θέατρο ως έναν καταλύτη των καθημερινών εννοιών της ζωής. Οι εγκαταστάσεις βίντεό του έχουν παρουσιαστεί σε πολλές εκθέσεις και εκδηλώσεις. Ο ίδιος ζει στο Λονδίνο και στη Μαδρίτη. Οι εγκαταστάσεις και οι εικαστικές του θεατρικές ερμηνείες είναι ευρέως γνωστές έχοντας φιλοξενηθεί σε πολλές σημαντικές εκθέσεις παγκοσμίως, όπως The Serpentine Gallery (Ηνωμένο Βασίλειο), FACT Liverpool (Ηνωμένο Βασίλειο), Bluecoat (Ηνωμένο Βασίλειο), Frieze Art Fair Λονδίνου (Ηνωμένο Βασίλειο), Παλαιά Εθνική Πινακοθήκη Βερολίνου (Γερμανία), δύο φορές στην Tate Modern (Ηνωμένο Βασίλειο), Toynbee Studios και Artsadmin (Ηνωμένο Βασίλειο), Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης της Γαλικίας Σαντιάγο ντε Κομποστέλα (Ισπανία), Θέατρο Τσέλσι Λονδίνου (Ηνωμένο Βασίλειο), Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν με την περφὀρμανς The End Is in the Beginning, μεταξύ πολλών άλλων.

Επιλεγμένες συμμετοχές: όρθρος (2021), σε συνεργασία με τον Ηλία Μαμαλιόγκα, Marginalia (2021), επιμ. Άννα Καφέτση, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, SJ (2020), «Akış / Flux», επιμ. Πάουλα Γκαρσία και Σερζ Λε Μπόρνι, μουσείο Σακίπ Σαμπαντζί και Ινστιτούτο Μαρίνα Αμπράμοβιτς, Κωνσταντινούπολη (Τουρκία), reading in / reading out (2019), Παλαιά Βουλή, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, παραγωγή MOMus, με την υποστήριξη του Outset Contemporary Art Fund (Ελλάδα), Mai ’68-’18 (2018), επιμ. Βαλερί Ντοντέρ και Γιάκομπ Γκάουτελ, La Petite Fabrique d’Art, Παρίσι (Γαλλία), like me (2017), CHART Art Fair, ANNAELLE Gallery, Κοπεγχάγη (Δανία), jargon (2016), «As One», επιμ. Πάουλα Γκαρσία και Σερζ Λε Μπόρνι, ΝΕΟΝ και Ινστιτούτο Μαρίνα Αμπράμοβιτς, Μουσείο Μπενάκη.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά και σύνθεση στο Ελληνικό Ωδείο με τον Νίκο Καριώτη, ενώ είναι διπλωματούχος μονωδίας της τάξης του Γιώργου Ζερβάνου. Είναι ιδρυτικό μέλος του χορωδιακού εργαστηρίου Μαρσύας με πλήθος συμμετοχών σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ. Από το 2002 είναι ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του Ανεξάρτητου Συνδέσμου Μουσικής Ανάπτυξης (ΑΣΜΑ) με σκοπό την παραγωγή και προώθηση σύγχρονων μουσικών έργων καθώς και την έρευνα νέων καλλιτεχνικών ρευμάτων. Διδάσκει στο Ελληνικό Ωδείο και στο Εθνικό Ωδείο.

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1972. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο εργαστήρι υποκριτικής του Άκη Δαβή. Συνέχισε τις σπουδές της στο Τμήμα Ενδυματολογίας του ΚΕΝΕ Καλλιθέας. Εργάστηκε για τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων το 2004, των Special Olympics το 2011, την τελετή έναρξης των Ευρωπαϊκών Αγώνων στο Μπακού το 2015 και το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Συνεργάζεται ως ενδυματολόγος με ομάδες θεάτρου και χορού και με εταιρείες παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε εικονοληψία στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Ευγενίας Χατζίκου. Υπήρξε για 10 χρόνια βοηθός του Φίλιππου Κουτσαφτή. Από το 1999, εργάζεται ως σχεδιαστής φωτισμού σε παραστάσεις θεάτρου και χορού και ως διευθυντής φωτογραφίας σε τηλεοπτικές παραγωγές. Είναι ιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας Σπασμένη Καρέκλα, του χοροθεάτρου Νταλίκα και της θεατρικής ομάδας Οne Plant. Είναι εκδότης του περιοδικού παρουσίασης νέων καλλιτεχνών ΟΡΜΗ.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990 και διαμένει στο Ρέθυμνο. Το 2014 ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 2017 έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης (ΜΔΕ) στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Τον ίδιο χρόνο έγινε δεκτός ως υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Για την υποστήριξη των διδακτορικών του σπουδών, έλαβε υποτροφία από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ) το 2019. Συνεργάτης του Κέντρου Ναυτιλιακής Ιστορίας του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών / Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΜΣ – ΙΤΕ) του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Είναι ανεξάρτητη επιμελήτρια. Έχει εργαστεί στο Δημόσιο Πρόγραμμα του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), ως Διευθύντρια Σύγχρονης Τέχνης στην Ελευσίνα 2021 και ως βοηθός επιμέλειας στην documenta 14. Ως ανεξάρτητη επιμελήτρια και συνιδρύτρια της πλατφόρμας έρευνας και τέχνης hd.kepler, έχει συνεργαστεί με πολιτιστικούς οργανισμούς και ανεξάρτητους χώρους στην Ευρώπη και την Αμερική. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Επιστημών και Τεχνικών των Εκθέσεων της Σορβόννης (Γαλλία) και του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου. Αυτή την περίοδο, παρακολουθεί το πρόγραμμα επιμέλειας Curatorlab στο Πανεπιστήμιο Τεχνών, Χειροτεχνίας και Σχεδιασμού (Konstfack) στη Σουηδία.

Εργάζεται συστηματικά εδώ και δεκαπέντε χρόνια ως ανεξάρτητος δραματουργός, συγγραφέας και επιμελητής κυρίως στη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ελβετία και τη Σκανδιναβία. Μεταξύ άλλων έχει συνεργαστεί με Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Εθνικό Θέατρο, Κρατικό Μπαλέτο Βερολίνου, Γκάσταϊγκ Μονάχου (Γερμανία), Θέατρο Schauspielhaus Zürich (Ελβετία), Ολλανδικό Χοροθέατρο Χάγης (Ολλανδία), Εθνικό Θέατρο Μπέργκεν (Νορβηγία), Δημοτικό Θέατρο Στοκχόλμης (Σουηδία), Όπερα Γκαίτεμποργκ (Σουηδία). Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Gessnerallee Ζυρίχης (Ελβετία), επικεφαλής δραματουργός του Θεάτρου Kulturfabrik Kampnagel Αμβούργου (Γερμανία), αρχισυντάκτης του ελβετικού πολιτιστικού περιοδικού DU, επιμελητής στο Μουσείο Πάουλ Κλέε της Βέρνης (Ελβετία), επικεφαλής δραματουργός του Θεάτρου της Βέρνης (Ελβετία), καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Kurtheater Baden (Ελβετία). Για την εθνική ελβετική έκθεση expo.02, δημιούργησε σε συνεργασία με μια ομάδα καλλιτεχνών, επιστημόνων και επιμελητών ένα διακαλλιτεχνικό και συμμετοχικό πρόγραμμα που παρουσιαζόταν καθημερινά για έξι μήνες. Σπούδασε ψυχολογία και κοινωνιολογία στη Χαϊδελβέργη και στο Βερολίνο (Γερμανία). Η διατριβή του διαπραγματευόταν τις έννοιες της μνήμης στο έργο των Βάλτερ Μπένγιαμιν και Μαρσέλ Προυστ. Συνεργάστηκε με τους Έλληνες καλλιτέχνες Ακύλλα Καραζήση, Μιχαήλ Μαρμαρινό, Τζένη Αργυρίου, Πρόδρομο Τσινικόρη, Ανέστη Αζά. Επιμελήθηκε το φεστιβάλ Ελληνικό Φθινόπωρο στην Ελβετία και γράφει τακτικά για το γερμανικό περιοδικό Theater Heute σχετικά με τον ελληνικό πολιτιστικό κόσμο. Ζει στη Ζυρίχη, ενίοτε στην Αθήνα.

Γεννήθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας το 1980. Συνεργάζεται ως δραματουργός με διάφορους διατομεακούς καλλιτέχνες της περφόρμανς. Αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Γρανάδας (Ισπανία). Οι φιλοδοξίες του στον τομέα των παραστατικών τεχνών τον ώθησαν να εγκατασταθεί στο Άμστερνταμ (Ολλανδία) για να λάβει μέρος στο πρόγραμμα DasArts – Master of Theatre, από όπου αποφοίτησε το 2010. Από το 2019, είναι κάτοχος διδακτορικού στον τομέα των Τεχνών με τη διατριβή Το τέλος της ρητορικής της περφόρμανς. Ως δραματουργός, έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα, συνεργαζόμενος στενά με τον Γερμανό καλλιτέχνη Γιούλιαν Χέτσελ, συμμετέχοντας στην τελευταία παραγωγή της Ελληνίδας χορογράφου Τζένης Αργυρίου ή στις μοναδικές περφόρμανς της Σόνιας Γιοκινιέμι, καλλιτεχνών που παρουσιάζουν τα έργα τους στο διεθνές κύκλωμα των παραστατικών τεχνών. Πρόσφατα, αυτές οι συνεργασίες παρουσιάστηκαν, π.χ., στην Μπιενάλε της Βενετίας (Ιταλία), το Steirischer Herbst στο Γκρατς (Αυστρία), τη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, το Impulse Theater Festival στο Θέατρο FFT του Ντύσσελντορφ (Γερμανία), το Φεστιβάλ Spielart του Μονάχου (Γερμανία), το Κέντρο Zodiak του Ελσίνκι (Φινλανδία), το Φεστιβάλ Malta του Πόζναν (Πολωνία) και το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Βιέννης ImPulsTanz (Αυστρία). Παράλληλα με το δημιουργικό του έργο, έχει ξεκινήσει πρότζεκτ όπως τα SLOW DOWN Winter Performance Festival και BastardScene, διαρκές σεμινάριο για τη διευρυμένη περφόρμανς, γλώσσα και επιμέλεια, συμμετέχοντας στην ερευνητική ομάδα Sobre LAB του Πανεπιστημίου της Γρανάδας (Ισπανία). Από το 2018 διδάσκει στο Θέατρο DAS του Πανεπιστημίου Τεχνών του Άμστερνταμ (Ολλανδία).