Ο Αντίχριστος του Γιάννη Αγγελάκη είναι μια νέα παράσταση μουσικού θεάτρου, όπου ο ήχος τοποθετείται στο επίκεντρο της δραματουργίας ως δύναμη που γεννά τη σκηνική δράση. Μουσικοί και τραγουδιστές βρίσκονται επί σκηνής, οργανικά ενταγμένοι στη χορογραφία, τους φωτισμούς και το ηλεκτρονικό ηχητικό περιβάλλον, συγκροτώντας ένα ενιαίο εκφραστικό σώμα.

Η παράσταση υφαίνεται ως μια ακολουθία από συμβολικά και υπαινικτικά ταμπλό που εξερευνούν ιστορικές μορφές του κακού και της ετερότητας. Αντλώντας από θεολογικά, μυθολογικά και λογοτεχνικά αρχέτυπα, από τον κινηματογράφο τρόμου, την ιστορία της ψυχοπαθολογίας και τις σύγχρονες θεωρίες του μετανθρωπισμού, το έργο εξετάζει τους μηχανισμούς μέσω των οποίων ο φόβος του διαφορετικού αποκτά μορφή, σώμα και αφήγηση.

Η φιγούρα του Αντίχριστου προσεγγίζεται εδώ όχι ως θρησκευτικό πρόσωπο αλλά ως ένα ισχυρό πολιτισμικό σύμβολο. Μέσα από αυτή τη σκοπιά, η παράσταση διερευνά τις προβολές του κακού όπως αποτυπώθηκαν ιστορικά πάνω σε ταυτότητες που στιγματίστηκαν ως παρεκκλίνουσες και επικίνδυνες. Πρόκειται για μια χορογραφία δυνάμεων όπου ο ήχος μεταμορφώνεται σε σάρκα και το οικείο απογυμνώνεται, αποκαλύπτοντας τις πιο αβέβαιες όψεις του. Οι θεατές δεν καλούνται να ερμηνεύσουν, αλλά να συνυπάρξουν με το ανοίκειο, να αναμετρηθούν με τους μύθους και τους φόβους που διαμορφώνουν τις συλλογικές μας αφηγήσεις και να στοχαστούν πάνω στα όρια της ανθρώπινης κατανόησης.