Ένα χρόνο μετά τη δημιουργία της Χρυσής εποχής, ο Κωνσταντίνος Ρήγος μάς προσκαλεί ξανά στο ιλιγγιώδες πάρτι του, στη σκηνή της Αίθουσας Σταύρος Νιάρχος. Η μεγάλη επιτυχία του Μπαλέτου της ΕΛΣ, μετά την παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Χορού Βελιγραδίου τον Απρίλιο του 2025 και τις επιτυχημένες παραστάσεις του Μαΐου του 2025 στο ΚΠΙΣΝ, θα επιστρέψει στην Εθνική Λυρική Σκηνή τον Μάιο του 2026 –μετά από μια περιοδεία σε Θεσσαλονίκη, Κύπρο και Ιταλία–, για όλους εκείνους που συγκινήθηκαν, που ονειρεύτηκαν, που νοστάλγησαν, που χόρεψαν στις θέσεις τους, αλλά και για όλους όσους δεν πρόλαβαν να πάρουν μέρος στη μεγάλη αυτή γιορτή. Η περιοδεία στο εξωτερικό υλοποιείται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

H Χρυσή εποχή έρχεται να μιλήσει για το σήμερα και το αύριο του χορού, με τη μορφή ενός απρόσμενου mixtape της τριακονταπενταετούς πορείας του Ρήγου, όπου οι έννοιες της ειρωνείας και της νοσταλγίας μοιάζουν ταυτόσημες. Από την ΚΣΟΤ, την άνοιξη του ελληνικού χορού κατά τη δεκαετία του ’90 και το χοροθέατρο ΟΚΤΑΝΑ, στο Θέατρο Τέχνης, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και την Εθνική Λυρική Σκηνή, το εικονοκλαστικό καλλιτεχνικό αποτύπωμα του Κωνσταντίνου Ρήγου υπερβαίνει τα όρια του χορού και συνομιλεί με τις τέχνες που τον περιβάλλουν. Η Χρυσή εποχή είναι ένα μαχητικό μανιφέστο για το άγνωστο αύριο, είναι τα μεγάλα «πιστεύω» και οι διαχρονικές εμμονές του Κωνσταντίνου Ρήγου, σε μια club ατμόσφαιρα που κόβει την ανάσα, με ηλεκτρονική χορευτική μουσική και εκτυφλωτικούς φωτισμούς.

Μέσα από χρυσές αντανακλάσεις, κάθετες οθόνες, λέξεις-συνθήματα και έναν πολυέλαιο μεγάλης κλίμακας, του εικαστικού Πέτρου Τουλούδη, η Χρυσή εποχή υπογράφει τη διακήρυξη μιας νέας πίστης που τοποθετεί τα πιστεύω της όχι στον θεό, αλλά στον άνθρωπο, όχι «εν τοις ουρανοίς» αλλά «επί της γης» – μια διακήρυξη που δεν υπόσχεται τη σωτηρία, αλλά εξασφαλίζει την έξοδο από την κόλαση. Δεκαέξι χορευτές, άλλοτε σαν μια αλλόκοτη μάζα που επιβιώνει στον ξέφρενο ρυθμό, άλλοτε σαν καλοκουρδισμένοι στρατιώτες μιας αυστηρής χορογραφίας και άλλοτε σαν απρόσμενα ντουέτα ανάμεσα στον ρομαντισμό και την απόγνωση, συνοψίζουν την αναπτρεπτική διαδρομή του Ρήγου από το χοροθεάτρο έως τη νεοκλασική αυστηρότητα του Μπαλέτου της ΕΛΣ.

Με τις μουσικές επιλογές του Κωνσταντίνου Ρήγου και με συνεργάτη τον Θοδωρή Ρέγκλη στην πρωτότυπη μουσική δημιουργία, η Χρυσή εποχή έχει τον ήχο ενός ξέφρενου χορευτικού πάρτι, στη διάρκεια του οποίου «παίζουν» από πειραγμένες μελαγχολικές συνθέσεις του Βέρντι και του Μπιζέ έως ελληνικά τραγούδια των Χιώτη, Λοΐζου και Μαμαγκάκη, αλλά και ροκ και τζαζ επιτυχίες των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Από την άρια «Addio del passato» και τον στίχο από το Hotel California «Some dance to remember, some dance to forget» έως τα κείμενα και τα τραγούδια που ερμηνεύουν special guests του Κωνσταντίνου Ρήγου, η Χρυσή εποχή φιλοδοξεί να μας θυμίσει ότι, καθώς δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτό που είμαστε, οφείλουμε να συνεχίζουμε να χορεύουμε για να υπάρχουμε.