Η νέα παραγωγή του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι συνθέτει ένα πολυδιάστατο σκηνικό σύμπαν, όπου ο σύγχρονος χορός και το μουσικό θέατρο συναντιούνται και συνυπάρχουν οργανικά σε μια αέναη συνομιλία. Τρία έργα μουσικής δωματίου του Γιώργου Κουμεντάκη συνομιλούν με τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, τα οποία μελοποιούνται στο ιδίωμα του αμανέ, δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο βαθιά εσωτερικό, στοχαστικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο. Τρεις διακεκριμένοι χορογράφοι –Πατρίσια Απέργη, Ηλίας Χατζηγεωργίου και Εύα Γεωργιτσοπούλου– προσεγγίζουν το υλικό μέσα από διαφορετικές αισθητικές και κινησιολογικές γλώσσες. Το σώμα αναδεικνύεται ως φορέας μνήμης, επιθυμίας και απώλειας, ενώ η κίνηση ταλαντεύεται ανάμεσα στον συλλογικό συντονισμό και την προσωπική απόκλιση. Οι εννέα χορευτές κινούνται σε ένα περιβάλλον συνεχούς μετάβασης, όπου ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνεται, να επαναλαμβάνεται και να αποκτά μια σχεδόν τελετουργική διάσταση.

Η γλυπτική εγκατάσταση του εικαστικού Πέτρου Τουλούδη ενεργοποιεί τη σκηνή ως ένα κινούμενο ηχητικό τοπίο, λειτουργώντας ως μηχανισμός που παράγει και μεταφέρει ήχο, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν χώρο όπου το συναίσθημα δεν κραυγάζει αλλά αντηχεί μέσα στον χρόνο, αφήνοντας χώρο στη φαντασία. Ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο o Ζαχαρίας Καρούνης. Συμμετέχουν η Αγγελίνα Τκάτσεβα στο σαντούρι, τα μουσικά σύνολα Oros Ensemble και Osmosis Saxophone Quartet. Τη διδασκαλία κρουστών έχει αναλάβει ο Γιάννης Παπατζανής, ο οποίος ερμηνεύει μια πληθώρα κρουστών επί σκηνής, μαζί με τους χορευτές. Μια παράσταση που δεν αφηγείται γραμμικά, αλλά υποβάλλει τον θεατή σε μια εμπειρία συναισθηματικής καταβύθισης, σε μια τελετουργία εκ των έσω.