Οι Εκπαιδευτικές & Κοινωνικές Δράσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παρουσιάζουν την παράσταση μουσικού θεάτρου Έρωτά μου αγιάτρευτε: ένα ραντεβού με την ιστορία και προσκαλούν το κοινό σε μια απολαυστική διαδρομή στη δεκαετία του ’80. Μέσα από τραγούδια, προσωπικές αφηγήσεις και αναμνήσεις, η παράσταση συνθέτει ένα σκηνικό ταξίδι σε μια εποχή γεμάτη έρωτα, πολιτική, προσδοκίες και διαψεύσεις. Τη μουσική διεύθυνση υπογράφει η Κική Κέρζελη, ενώ τη σύλληψη και τη σκηνοθεσία ο Αλέξανδρος Ευκλείδης, ο οποίος συνυπογράφει τη δραματουργία με την Ίριδα Νικολάου, υπεύθυνη επίσης για την κίνηση και τη χορογραφία. Το σκηνικό και τα κοστούμια είναι της Χριστίνας Σπανού και της Δήμητρας Σταματοπούλου. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό με δελτία εισόδου αποκλειστικά μέσω ticketservices.gr από την 1η Ιουνίου 2026.

Η παράσταση αποτελεί το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα του εκπαιδευτικού προγράμματος για ενήλικες 65+, το οποίο υλοποιήθηκε με την ευγενική χορηγία της Protergia, της ενέργειας της METLEN. Επιχειρεί ένα ταξίδι στη δεκαετία του ’80 μέσα από τη μουσική, το σώμα, τη συλλογική μνήμη και τις αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν την εποχή των μεγάλων ελπίδων και των μεγάλων ματαιώσεων. Με τραγούδια που σημάδεψαν τη δεκαετία, πολιτικές αναφορές, προσωπικές ιστορίες, έρωτες, χιούμορ και συγκίνηση, η παράσταση ξετυλίγεται σαν ένα reality jukebox musical για μια εποχή που καθόρισε βαθιά τόσο τις προσωπικές όσο και τις συλλογικές αφηγήσεις της σύγχρονης Ελλάδας.

Η παράσταση δεν εξιστορεί τη δεκαετία του ’80, αλλά προσπαθεί να βολιδοσκοπήσει τη βιωμένη αλήθεια των ανθρώπων που τη διένυσαν. Όπως σημειώνει ο Αλέξανδρος Ευκλείδης: «Δεν φανταζόμουν μια παράσταση για τα νιάτα που πέρασαν και τον παλιό καλό καιρό (άλλωστε ποιος θυμάται τη δεκαετία του ‘80 έτσι;), αλλά μια σκηνική σύνθεση βασισμένη σε μαρτυρίες από τη ζωή στην Ελλάδα της δεκαετίας του ‘80 ειπωμένες από τους ανθρώπους που την έζησαν και που θα μπορούσαν να μας κάνουν κοινωνούς των εμπειριών, των αναμνήσεων, των βιωμάτων, των επιτυχιών και των αποτυχιών, των ελπίδων και των διαψεύσεών τους. Ήθελα, επίσης, μια παράσταση γεμάτη έρωτα και πολιτική, τα δύο πράγματα που πίστευα ότι χαρακτήριζαν τη δεκαετία. Και σχεδόν αμέσως μου ήρθε ως τίτλος το “Έρωτά μου αγιάτρευτε”. Αργότερα ήρθε ο υπότιτλος, δανεισμένος από την περίφημη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου: ένα ραντεβού με την ιστορία».

Κατά τη διάρκεια οκτώ μηνών συναντήσεων και εργαστηρίων, οι συμμετέχοντες και οι συμμετέχουσες διαμόρφωσαν έναν χώρο έκφρασης και δημιουργικής ανταλλαγής. Μέσα από ιστορίες, τραγούδια, κινήσεις, μνήμες και βιώματα που μοιράστηκαν μεταξύ τους, δημιούργησαν από κοινού το υλικό που αποτέλεσε τη βάση της παράστασης.

Η Ίρις Νικολάου σημειώνει: «Κατά τη διάρκεια των εβδομαδιαίων συναντήσεων, τα σώματά τους αποζητούσαν την κίνηση, μαλάκωναν, άνοιγαν και εμπιστεύονταν τον ρυθμό και τον άνθρωπο δίπλα τους. Τα γέλια, οι αγκαλιές και η χαρά που γεννιόταν κάθε φορά μέσα στην αίθουσα ήταν μεταδοτικά». Η δεκαετία του ’80 αναδύεται μέσα από τα ίδια τα σώματα των ανθρώπων που τη βίωσαν: γεμάτα αναμνήσεις από πίστες, πάρτι, διαδηλώσεις, έρωτες, ταξίδια, πανηγυρισμούς και διαψεύσεις. «Η ντίσκο, τα μπουζούκια, οι πολιτικές συγκεντρώσεις, οι χοροί και οι χειρονομίες μιας ολόκληρης εποχής επιστρέφουν στη σκηνή όχι ως αναπαράσταση νοσταλγίας, αλλά ως ζωντανό βίωμα», εξηγεί.

Το πρόγραμμα Ραντεβού αποτελεί την εξέλιξη του μακροβιότερου προγράμματος για άτομα ηλικίας 65+ των Εκπαιδευτικών & Κοινωνικών Δράσεων της ΕΛΣ Κιθάρα Express επιβεβαιώνoντας για μία ακόμα φορά πως η δημιουργικότητα, η χαρά και η επιθυμία για ζωή δεν γνωρίζουν ηλικία. Όπως αναφέρει η Κική Κέρζελη: «Για πολλούς συμμετέχοντες, η παρουσία στα προγράμματά μας σημαίνει μια νέα αρχή, μια χάρη στον σημερινό τους εαυτό και ένα άγγιγμα καθησυχασμού στον παιδικό εαυτό που δεν μπόρεσε να μπει μέσα στην καλλιτεχνική έκφραση με όρους που επιθυμούσε. Μια δεύτερη ευκαιρία στη χαρά μέσω της δημιουργίας, στην αρχή ενός νέου παιχνιδιού το οποίο μπορεί να αντικατοπτρίζει μια εικόνα ενός εαυτού που θέλω σήμερα να είμαι, κρατώντας και αξιοποιώντας υλικά από τη μνήμη και το βίωμα του παρελθόντος. Και αν, όπως συχνά αναφέρουν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες, η συμμετοχή τους στο Κιθάρα Express ή στο Ραντεβού αποτελεί ένα προνόμιο, αυτό που θα ήθελα προσωπικά να προσθέσω είναι πως η συμμετοχή τους μπορεί να είναι ένας τρόπος αντίστασης στον χρόνο, ένας δρόμος για να συνεχίσουν να συλλέγουν υλικό για την καταγραφή της προσωπικής τους ιστορίας, δείχνοντάς μου σε κάθε μας συνάντηση πως η ζωή δεν σταματάει ποτέ να παραμένει ανοιχτή σε νέους ορίζοντες».

Οι καρέκλες του σκηνικού είναι ευγενική παραχώρηση της