Η νέα περφόρμανς της βραβευμένης ομάδας Nova Melancholia Το να μιλάς γι’ αυτό είναι σαν να το προδίδεις διερευνά θεωρητικά και παραστασιακά τον αισθητικό όρο Camp, αντλώντας έμπνευση από το άρθρο σταθμό «Notes on Camp» (1964) της Αμερικανίδας συγγραφέα, θεωρητικού και ακτιβίστριας Σούζαν Σόνταγκ (1933-2004).

Κατά πόσο η αισθητική του Camp, που κάποτε ήταν σήμα κατατεθέν της γκέι υποκουλτούρας στον δυτικό κόσμο, έχει σήμερα διευρυνθεί ως προς το νόημα, τον στόχο αλλά και το εύρος χρήσης της; Μήπως το Camp έχει απορροφηθεί από τη μαζική κουλτούρα; Έχει χάσει την αρχική του δυναμική ή παραμένει μια «πρόκληση» για το αστικό γούστο και το συστημικό αξιακό σύστημα; Τι μπορεί να χαρακτηριστεί Camp σήμερα; Η περφόρμανς λειτουργεί ως ένα σαγηνευτικό, πολυαισθητηριακό και πληθωρικό θέαμα όπου τα φώτα, οι μουσικές και οι ηθοποιοί ξορκίζουν την κόπωση των ημερών και δίνουν βήμα στη διαφορετικότητα, την ετεροδοξία και την ανατροπή.